Πρεσβύτερος-ἱερεύς χωρίς ἐξάρτηση καί ἀναφορά στόν κανονικό ἐπίσκοπο τοῦ τόπου δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει οὔτε καί νά τελέσει τήν παραμικρή ἱερατική πράξη. «Ἐξ ὀνόματος» τοῦ ἐπισκόπου ἀναλαμβάνει νά ὑπηρετήσει σέ μία ἐνορία τῆς Μητροπόλεως καί ὑπό τήν εὐθύνη καί τήν καθοδήγηση ἐκείνου ἀσκεῖ τά ἱερατικά του καθήκοντα. Μία ἐπισκοπή ἀλλά καί μία ἐνορία δέν ἀποτελοῦν τμῆμα, ἕνα κομμάτι τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ἡ «καθολική» Ἐκκλησία, στόν συγκεκριμένο γεωγραφικό χῶρο. Ἐν μέσῳ αὐτῆς εἶναι παρών ἀοράτως ὁ ἴδιος ὁ Κύριος Ἰησοῦς. Καί τό Ἅγιο Πνεῦμα μέ τήν παρουσία καί τίς θεῖες ἐνέργειές του ἁγιάζει τά μέλη της καί τά πλουτίζει μέ τά χαρίσματά του. Ἡ ἐνορία καί συγκεκριμένα ὁ ἱερός ναός κάθε ἐνορίας εἶναι τό κέντρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς γιά ὅλους τούς πιστούς πού τήν ἀποτελοῦν· πού ἀνήκουν σ’ αὐτήν ὡς μέλη της. Στόν ναό τῆς ἐνορίας μας τελοῦνται ὅλα τά μυστήρια τῆς πίστεώς μας. Ἐδῶ …
