Τὸ θαῦμα τῆς Καισαριανῆς
«Ἐποικοδομητικά» · 2011 · 4 σελίδες
- σελ. 7 … ρ- τύρησαι. Τούς ὀφθαλμούς σου πάλιν δέ, τούς τό Πανάγιον Πνεῦμα κατιδόντας ὡς ἐν εἴδει περιστεράς κατελθόν, ἀναπέτασον 8
- σελ. 17 κι’ ἐγὼ ἤμουν δώδεκα χρονῶν τρελλοκόρι- τσο, ποὺ νὰ μὴν πήγαινα παραπάνω. Σὰν ἦτο ἄρρωστος, ἕνα χρόνο καὶ πα- ραπάνω δὲν τοῦ ἔλειπεν ὁπυρετός, ὅλη ἡ γειτονιά, κι’ οἱσυγγένισσές μου, κι’ οἱ κουμπάρες μου, ἔλεγαν, πὼς εἶχε …
- σελ. 18 … α χάλκινα σκεύη- κι’ ἐπῆγα στὴ γειτόνισσάμας τὴν Παναγίνα. — Κυρία Παναγίνα, πάρε αὐτὸ τὸ ταψὶ ἀμανάτι, νὰ μὲ δανείσῃς τέσσερα σβάντζικα· θέλω νὰ πάω τὸν ἄνδρα μου, ποὺ τὸν ἔχω ἄρρωστο, στὴ χάρη της, στὴν Καισαριανή, καὶ …
- σελ. 29 Τὸ πρωῒ τῆς ἄλλης ἡμέρας πηγαίνω στὴν Παναγίνα τὴν γειτόνισσα. — Νά, πάρε, κυρὰ Παναγίνα, τὰ δυὸ σβάντζικάσου καὶ δῶσε μου τ’ ἀμανάτι μου. Εἶχα χαλάσει τὸ ἕνα σβάντζικο ἀπ’ τὰ δυὸ ποὺ μὲ εἶχε δανείσει, ἔκαμα ὅλα τὰ ἔξοδα …