ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
Τοῦ Μητροπολίτου
Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ
Δανιήλ
O ^ Ἀπόστολος Παῦλος, ὑπεραμύνεται τοῦ εὐαγγελίου του εἰς τήν πρός Γαλάτας ἐπιστολή του, ὅτι ἡ διδασκαλία καί τό ἔργο του προέρχονται ἀπό τόν Θεόν.
Ἀφορμή γιά τήν ἐπιστολή αὐτή ἔδωσε ἡ μετάθεσις τῶν Γαλατῶν «εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον». òAÏλαξαν δηλαδή τό περιεχόμενο τῆς πίστεώς των καθώς ἐπίσης καί τήν συμπεριφορά των, ἐγκαταλείψαντες τήν διδασκαλίαν τοῦ Ἀποστόλου, ἀποδεχθέντες ξένην καί ἀντίθετον πρός αὐτήν διδασκαλίαν, τήν ὁποίαν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὀνόμασε «ἕτερον εὐαγγέλιον».
Τό εὐαγγέλιον τοῦ Παύλου, τό ὁποῖον ταυτίζεται μέ τό εὐαγγέλιον τῆς Ἐκκλησίας περιέχει ἕνα μήνυμα. Ὅτι:
- Ὁ Θεός σέ ἀγαπᾶ (Ἰωάν. γʹ 16).
- Ὁ Θεός θέλει νά σέ σώση (Αʹ Τιμόθ. βʹ 14). - Ἡ σωτηρία ἀποκαλύπτεται εἰς τό εὐαγγέλιον (Ἰωάν. εʹ 24).
- Δικαιώνεσαι ἀπό τόν Θεό (Ρωμαίους εʹ 1,8). - Θά χαθῆς ἄν ἀμελήσης (Ἑβραίους βʹ 3). - Κανείς ἐκτός τοῦ Χριστοῦ δέν σέ σώζει (Πράξ. ‰ã 12).
Τό εὐαγγέλιον σοῦ δίδει καί μία ἐλπίδα: Μπορεῖς νά γίνης τέκνο Θεοῦ (Ἰωάννου αʹ 12). Αὐτή εἶναι ἡ ἐν Χριστῶ ἐλπίδα μας. Πιστεύοντες εἰς τό εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ ἀποκτοῦμεν ἴσα δικαιώματα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Πατρός μέ αὐτά τά δικαιώματα τά ὁποῖα κατέχει ὁ κατά φύσιν Υἱός τοῦ Θεοῦ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Καί τοῦτο «Θεοῦ τό δῶρον». Ἡ υἱοθεσία μας δηλαδή ἀπό τόν Θεό Πατέρα βασισμένη εἰς τήν ζωήν, τόν θάνατον καί τήν ἀνάστασιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μᾶς ἐδόθη δωρεάν ὡς χάρις Θεοῦ, χωρίς νά δυνάμεθα νά τήν διεκδικήσωμεν, πολύ δέ περισσότερον νά τήν ἐξαγοράσωμεν.
Ἐπειδή δέ τό εὐαγγέλιον δέν εἶναι μιά κοσμοθεωρία ἢ μιά ἰδεολογία ἢ μιά ἀνθρώπινη διδασκαλία γιά τά μεγάλα καί σημαντικά θέματα τῆς ζωῆς μας, διά τοῦτο τόσο οἱ Ἀπόστολοι ὅσο καί ἐν συνεχεία οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἠγωνίσθησαν διά νά παραμείνη τοῦτο γνήσιον, ἀληθινόν, ἀπαραχάρακτον, χωρίς ἀλλοιώσεις, πραγματική ἐλπίδα σωτηρίας διά κάθε ἄνθρωπον. Ἡ Ἐκκλησία κατέχει ὁλόκληρη τήν ἀλήθεια τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Τό εὐαγγέλιον συνδέεται ἀμέσως μέ τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ὅποιος δηλαδή πιστεύει καί ζῆ σωστά κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ σώζεται. Ὅποιος δέν πιστεύει σωστά δέν σώζεται. Εἶναι ματαία ἡ πίστις του. Δέν ὠφελεῖ εἰς τίποτε. Ὁ ἀγῶνας του χάνεται. Ἡ προσπάθειά του μένει ἀτελέσφορη. Ὁ Θεός σώζει τόν ἄνθρωπο μέ καθορισμένο ἀπό τόν Ἴδιο τρόπο. Τοῦ λέγει γιά νά σέ σώσω πρέπει νά πιστεύσης, πρέπει νά βαπτισθῆς, πρέπει νά ἀγωνίζεσαι νά μήν ἁμαρτάνης, πρέπει νά ἐξομολογῆσαι, πρέπει νά κοινωνῆς τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Υἱοῦ μου, πρέπει νά ἐκκλησιάζεσαι, νά ἀγαπᾶς, νά τηρῆς τίς ἐντολές μου, νά πράττης τό θέλημά μου, νά προσεύχεσαι, νά ζῆς σέ κοινωνία μαζί μου καί τούς ἀδελφούς σου. Ὅλα αὐτά εἶναι ὅροι σωτηρίας γιά μᾶς. Καί ὁ Θεός δέν ἔθεσε αὐτούς τούς ὅρους γιά νά κάνη δύσκολη τήν σωτηρία, ἀντιθέτως μάλιστα μέ τούς ὅρους αὐτούς ἔκαμε ἐφικτή τήν σωτηρία αἴρων τά ἐμπόδια, τά ὁποῖα ἔκαναν ἀδύνατη τήν σωτηρία μας. Τηροῦντες ὅσα διδάσκει τό εὐαγγέλιον μετέχομεν τῆς σωτηρίας καί ἔχομεν βεβαίαν τήν ἐλπίδα μας, ὅτι ὅσα μᾶς ὑπεσχέθη ὁ Θεός θά τά λάβωμεν εἰς τόν καθορισμένον ἀπό Ἐκεῖνον καιρόν. Ἄρα λοιπόν ὅποιος νοθεύει τό εὐαγγέλιον, τήν διδασκαλίαν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὐσιαστικῶς εἶναι ἐχθρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου, ἀφοῦ τόν ἐξαπατᾶ ὡς πρός τό τί εἶναι ἀλήθεια καί ἐπίσης ὡς πρός τήν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας του. Γι’ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία παραμένει εἰς τόν αἰῶνα κιβωτός τῆς θείας ἀληθείας καί τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου.
Ὅσοι δέχονται τό εὐαγγέλιον τῆς Ἐκκλησίας πρέπει:
ñ Νά ἐμμένουν εἰς τίς ἀλήθειές του καί νά μήν ἀλλάζουν τό περιεχόμενο τῆς πίστεώς των. Κατ’ ἀπόλυτον τρόπον ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὁρίζει: «Ἐάν κανείς κηρύττη σέ σᾶς εὐαγγέλιον, ἄλλο ἐκτός ἐκείνου, τό ὁποῖον ἐδιδάχθητε ἀπό ἐμέ, ἄς εἶναι ἀναθεματισμένος καί χωρισμένος ἀπό τόν Χριστό» (Γαλάτες αʹ 9).
ñ Νά μήν αἰσχύνωνται γι’ αὐτό. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἔγραψε εἰς τούς Ρωμαίους: «Δέν ἐντρέπομαι νά κηρύττω τό εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ· διότι εἶναι δύναμις Θεοῦ, πού δίδει τήν σωτηρίαν, εἰς ὅλους ὅσοι πιστεύουν εἰς τόν Χριστόν» (·ã 16).