Πάντων θλιβομένων ἡ χαρά

Τοῦ Μητροπολίτου

Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ

Δανιήλ «ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπί τήν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ»

(Λουκᾶ αʹ 48).

O ἱ «συνεχόμενοι πολλοῖς πειρασμοῖς» καί εὑρισκόμενοι σέ κινδύνους καί δοκιμάζοντες στό βίο τους θλίψεις καί ποικίλες ταλαιπωρίες καταφεύγουν γιά νά ζητήσουν παρηγοριά, στήριγμα καί ἐλπίδα στήν Μητέρα τοῦ Κυρίου. Σ’ αὐτή, ἡ ὁποία ὑψώθηκε ἀπό τόν Δημιουργό Της νά γίνει Μητέρα Του καί τροφός Του καί ἡ ὁποία παρά ταῦτα εἶχε τήν αὐτοσυνειδησία, ὅτι ἦταν μία ταπεινή δούλη τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἐξομολογήθηκε στήν ὠδή Της, ὅταν ἐμεγάλυνε τόν Κύριο, «ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπί τήν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ» (Λουκᾶ αʹ 48).