Ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

Τοῦ Μητροπολίτου

Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ

Δανιήλ ολλοί θρόνοι στήθηκαν στή γῆ. Θρόνοι ἐξουσίας γιά βασιλεῖς, αὐτοκράτορες, ἡγεμόνες καί τυράννους. Θρόνοι πλούτου καί οἰκονομικῆς δυνάμεως. Θρόνοι γιά σοφούς. Θρόνοι γιά θεράποντες τῶν ἐπιστημῶν καί τεχνῶν. Θρόνοι γιά διαβόητους ἀσεβεῖς καί καταπατητές τοῦ θείου θελήματος. Ὅλοι αὐτοί οἱ θρόνοι καί οἱκαθεσθέντες ἐπάνω σ’ αὐτούς ἐξαφανίσθηκαν, γκρεμίστηκαν γιατί ἦσαν θρόνοι παροδικοί, ἐφήμεροι χωρίς βάσεις. Θρόνοι πού στηρίζονταν στήν ματαιότητα καί τήν ἀλαζονεία, ἐπιβεβαιώνοντας τήν προφητεία τῆς Παρθένου Μαρίας ὅτι «Ὁ Κύριος καθεῖλε δυνάστας ἀπό θρόνων καί ὕψωσε ταπεινούς» (Λουκᾶα´ 52). Ὁμόνος θρόνος πού παραμένει ἀξιοσέβαστος καθώς περνοῦν οἱ αἰῶνες εἶναι ὁθρόνος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ στή γῆ, ὁ Τίμιος Σταυρός.

Ὁ Τίμιος Σταυρός πάνω στόν ὁποῖο καρφώθηκε καί πέθανε ὁ Κύριός μας, ὀνομάζεται ἀπό τόν ἀπόστολο Παῦλο θρόνος τῆς χάριτος. Σ’ αὐτόν προσερχόμαστε οἱ πιστοί μέ παρρησία γιά νά ζητήσουμε βοήθεια καί ἔλεος ἀπό τόν Ἐσταυρωμένο Κύριό μας.