Δηλαδή: «Ἀλλά ἀπό ἐσένα Βηθλεέμ, πόλη τῆς περιοχῆς ὅπου κατοικεῖ ἡσυγγένεια Ἐφραθᾶ, ἄν καί εἶσαι μία ἀπό τίς πιό μικρές πόλεις τοῦ Ἰούδα, ἐγώ θά κάνω νά προέλθει ἐκεῖνος πού θά γίνει ἄρχοντας τοῦ Ἰσραήλ. Ἡκαταγωγή του εἶναι πολύ παλιά· ἀνάγεται στήν αἰωνιότητα».

Οἱθρησκευτικοί ἡγέτες τῶν Ἰουδαίων ἐγνώριζαν τήν προφητεία αὐτή, γι’ αὐτό καί ὅταν ὁ Ἡρώδης τούς ρώτησε νά τοῦ ποῦν «ποῦ ὁ Χριστὸς γεννᾶται. οἱδὲ εἶπον αὐτῷ· ἐν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας· οὕτω γὰρ γέγραπται διά τοῦ Προφήτου· καί σύ Βηθλεέμ, γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς, ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖτὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ» (Ματθαίου βʹ 4-6).

Δηλαδή: «Ποῦ θά γεννηθεῖ ὁ Μεσσίας. Καί αὐτοί τοῦ εἶπαν: Στή Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας, γιατί ἔτσι γράφει ὁπροφήτης: Κι ἐσύ Βηθλεέμ, στήν περιοχή τοῦ Ἰούδα, δέν εἶσαι διόλου ἀσήμαντη ἀνάμεσα στίς σπουδαιότερες πόλεις τοῦ Ἰούδα, γιατί ἀπό σένα θά βγεῖ ἡγέτης, πού θά ὁδηγήσει τόν λαό μου, τόν Ἰσραήλ».

Αὐτή ἡπροφητεία ἦταν γνωστή γενικῶς στούς Ἰουδαίους, ὅπως συμπεραίνουμε καί ἀπό τήν πληροφορία πού μᾶς δίδει ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὅτι, ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι φιλονικοῦσαν γιά τήν καταγωγήτοῦἸησοῦ Χριστοῦ ὅσοι δέν ἤθελαν νά παραδεχθοῦν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὁ Μεσσίας πρόβαλαν ὡς ἐπιχείρημα, ὅτι εἶναι Γαλιλαῖος καί ἄρα δέν μπορεῖ νά εἶναι ὁ Μεσσίας ἀφοῦ«ἡ Γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλεὲ μ τῆς κώμης, ὅπου ἦν ὁ Δαυΐδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται» ( Ἰωάννου ζʹ 42).

Δηλαδή: «Ἡ Γραφή εἶπε πώς ὁ Μεσσίας θά προέρχεται ἀπό τούς ἀπογόνους τοῦ Δαβίδ καί θά γεννηθεῖ στή Βηθλεέμ, τό χωριό καταγωγῆς τοῦ Δαβίδ».

Στήν προαιώνια καί θεία καταγωγή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀναφέρεται ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης στό πρῶτο κεφάλαιο τοῦ εὐαγγελίου του.

«Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος..... Καὶ ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν» (Ἰωάννου αʹ 1, 14).

Δηλαδή: «Ἀπ’ ὅλα πρίν ὑπῆρχε ὁ Λόγος κι ὁ Λόγος ἦταν μέ τόν Θεό, κι ἦταν Θεός ὁ Λόγος.... Ὁ Λόγος ἔγινε ἄνθρωπος κι ἔστησε τή σκηνή του ἀνάμεσά μας».

Οἱ Προφῆτες καί τό κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων ἀναφέρονται καί στήν θεία καί στήν ἀνθρώπινη καταγωγή Του καί κατάστασή Του, δηλαδή στίς δύο φύσεις Του.

• 5. Ὁ εὐαγγελιστής Ματθαῖος γράφει στό εὐαγγέλιό του, ὅτι στό πρόσωπο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπαληθεύθηκε καί ὁ λόγος τοῦ Προφήτου Ὠσηέ (ιαʹ 1) ὅτι ὁ Θεός ἐκάλεσε τόν Υἱό Του ἐξ Αἰγύπτου.

«Ὁδὲ ἐγερθείς (ὁ Ἰωσήφ) παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς Ἡρῴδου, ἵνα πληρωθῇ τὸ«ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου» (Ματθαίου βʹ 14-15).

Δηλαδή: «Ὁ Ἰωσήφ σηκώθηκε ἀμέσως, πῆρε τό παιδί καί τή μηcyan magenta yellow black τέρα του καί μέσα στή νύχτα ἔφυγε στήν Αἴγυπτο, ἐκεῖ ἔμεινε ὥσπου πέθανε ὁ Ἡρώδης. Ἔτσι ἐκπληρώθηκε ὁλόγος τοῦ Κυρίου πού εἶχε πεῖ ὁπροφήτης: ἀπό τήν Αἴγυπτο κάλεσα τόν υἱό μου». Τά πρόσωπα καί τά γεγονότα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης προτυπώνουν γεγονότα τῆς Καινῆς Διαθήκης.

• 6. Ὁπροφήτης Ἡσαΐας ἀνήγγειλε, ὅτι ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός θά ζοῦσε καί θά δίδασκε στήν περιοχή τῆς Γαλιλαίας καί μέ τήν διδασκαλία Του θά φώτιζε τούς κατοίκους ἐκείνης τῆς περιοχῆς.

«Χώρα Ζαβουλών, ἡγῆ Νεφθαλίμ ὁδόν θαλάσσης καί οἱλοιποί οἱτήν παραλίαν κατοικοῦντες καί πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, τά μέρη τῆς Ἰουδαίας· ὁλαός ὁπορευόμενος ἐν σκότει, ἴδετε φῶς μέγα· οἱκατοικοῦντες ἐν χώρᾳκαίσκιᾷθανάτου, φῶς λάμψει ἐφ’ ὑμᾶς» ( Ἡσαΐου ηʹ 23 - θʹ 1). Δηλαδή: «Στό παρελθόν ὁ Κύριος περιφρόνησε τήν περιοχή τοῦ Ζαβουλῶν κι αὐτήν τοῦ Νεφθαλίμ· στό μέλλον ὅμως θά δοξάσει αὐτές τίς περιοχές, πού βρίσκονται πρός τό δρόμο τῆς θάλασσας, καθώς καί τή χώρα ἀνατολικά τοῦ Ἰορδάνη, στήν περιοχή τῶν ἐθνῶν. Ὁλαός πού βάδιζε μέσα στά σκοτάδια εἶδε ἕνα φῶς λαμπρό· καί λάμπει φῶς πάνω σ’ αὐτούς πού κατοικοῦνε σέ τόπο σκοτεινό».

Κι’ αὐτή ἡπροφητεία ἐπαληθεύθηκε κατά τόν εὐαγγελιστή Ματθαῖο μέ τήν δράση τοῦ Κυρίου μας στήν περιοχή τῆς Γαλιλαίας.

«Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τήν Γαλιλαίαν, καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲ τ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺ μ τήν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καίΝεφθαλίμ, ἵνα πληρωθῇτόρηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλίμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁλαὸς ὁκαθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα, καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳκαίσκιᾷθανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς» (Ματθαίου δʹ 12-16).

Δηλαδή: «Ὄταν ἔμαθε ὁ Ἰησοῦς πώς συνέλαβαν τόν Ἰωάννη, ἔφυγε γιά τή Γαλιλαία. Ἐγκατέλειψε ὅμως τή Ναζαρέτ καί πῆγε κι ἔμεινε στήν Καπερναούμ, πόλη πού βρίσκεται στίς ὄχθες τῆς λίμνης, στήν περιοχή τῶν φυλῶν Ζαβουλών καί Νεφθαλίμ. Ἔτσι πραγματοποιήθηκε ἡπροφητεία τοῦ Ἡσαΐα πού λέει: Ἡχώρα τοῦ Ζαβουλών καί ἡχώρα τοῦ Νεφθαλίμ, ἐκεῖ πού ὁδρόμος πάει γιά τή θάλασσα καί πέρα ἀπό τόν Ἰορδάνη, ἡ Γαλιλαία πού τήν κατοικοῦν εἰδωλολάτρες, οἱ ἄνθρωποι πού κατοικοῦν στό σκοτάδι εἶδαν φῶς δυνατό. Καί γιά ὅσους μένουν στή χώρα πού τή σκιάζει ὁθάνατος, ἀνέτειλε ἕνα φῶς γιά χάρη τους».

Ὁ Κύριος «ἦν τό φῶς τό ἀληθινόν» πού ἦλθε γιά νά φωτίσει «πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον στὸν κόσμον» (Ἰωάννου αʹ 9). Γι’αὐτό διεκήρυξε «Ἐγὼ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐμὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἀλλ’ ἕξει τό φῶς τῆς ζωῆς» (Ἱωάννου ηʹ, 12).

2. Ὁ ἴδιος προφήτης περιέγραψε τόν Μεσσία σάν θαυμαστό παιδίμέπολλά ὀνόματα πού καθένα ἀπ' αὐτά δηλώνει τήν καταγωγήτου, τό ἔργο του, τόν χαρακτήρα του «καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος, θαυμαστὸς σύμβουλος, Θεὸς ἰσχυρός, ἐξουσιαστής, ἄρχων εἰρήνης, πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος» ( Ἡσαΐου θʹ 5).

Δηλαδή: «Καί τ’ ὄνομά του θά εἶναι: Ἀγγελιοφόρος μεγάλης ἀπόφασης, θαυμαστός Σύμβουλος, ἰσχυρός Θεός, Ἐξουσιαστής, Πατέρας αὐτῶν πού θά κληρονομήσουν τόν μέλλοντα αἰῶνα καί Ἄρχοντας τῆς Εἰρήνης».

Τά πολλά ὀνόματα δηλώνουν τίς πολλές ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ μέ τίς ὁποῖες θά ἀποκαλυφθεῖ στό πρόσωπο τοῦ Υἱοῦ, πού ἐνσαρκώθηκε.

• 3. Ἐπίσης ὁ Προφήτης Ἡσαΐας προφήτευσε, ὅτι τόν Μεσσία θά γεννοῦσε παρθένος γυναίκα.

«Διὰ τοῦτο δώσει Κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον· ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει, καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ» (ζʹ 14).

Δηλαδή: «Γι’ αὐτό ὁ ἴδιος ὁ Κύριος θά σᾶς δώσει ἕνα σημεῖο· ἡ Παρθένος θά συλλάβει καί θά γεννήσει υἱό, ὁ ὁποῖος θά ὀνομασθεῖ “ Ἐμμανουήλ”».

Ἡπροφητεία αὐτή ἐπαληθεύθηκε στόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό κατά τόν εὐαγγελιστή Ματθαῖο πού γράφει στό εὐαγγέλιό του γιά τόν θαυμαστό τρόπο τῆς ἀπό παρθένο μητέρα γεννήσεως τοῦ Κυρίου μας ὅτι:

«Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῇτόρηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἰδοὺ ἡπαρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ, ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός» (Ματθαίου αʹ 22-23). Δηλαδή: «Μέ ὅλα αὐτά πού ἔγιναν, ἐκπληρώθηκε ὁλόγος τοῦ Κυρίου, πού εἶχε πεῖ ὁπροφήτης: Ἡπαρθένος θά μείνει ἔγκυος καί θά γεννήσει υἱό, καί θά τοῦ δώσουν τό ὄνομα Ἐμμανουήλ, πού σημαίνει, ὁ Θεός εἶναι μαζί μας».

Ἐπειδή οἱ ἄνθρωποι πού γεννιόντουσαν μέ τόν φυσικό τρόπο κληρονομοῦσαν τήν εὐθύνη καί τίς συνέπειες τῆς προπατορικῆς ἁμαρτίας, ὁ Κύριός μας ἔπρεπε ὅταν θά γεννιόταν ὡς ἄνθρωπος νά μή φέρει τήν εὐθύνη καί τίς συνέπειες τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος. Γι΄ αὐτό γεννήθηκε ἀπό μητέρα παρθένο, ὥστε ὁ Θεός νά μήν εἶναι ὡς ἄνθρωπος ὑπεύθυνος ἁμαρτιῶν γιά νά μήν ὑπόκειται σέ τιμωρία, ὅπως ἦταν ὁ ἐπί σταυροῦ θάνατος. Ἐλεύθερος ὁ Ἴδιος ἀπ’αὐτές τίς συνθῆκες τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου νά ἐλευθερώσει ὅλους ἐμᾶς. Ἑπομένως ἡ ἐκ παρθένου γέννηση Του ἐξασφάλισε τήν δική μας σωτηρία καί ἀπολύτρωση.

• 4. Ἕνας ἄλλος προφήτης ὁ Μιχαίας προφήτευσε, ἀφ' ἑνός ὅτι ὁ Μεσσίας θά γεννιόταν στή Βηθλεέμ ἀπό τήν οἰκογένεια τοῦ Ἐφραθᾶ, ἀφ’ ἑτέρου ὅτι συγχρόνως θά εἶχε καί αἰώνια καταγωγή. «Καὶ σὺ Βηθλεέμ, οἶκος τοῦ Ἐφραθᾶ, ὀλιγοστὸς εἶ τοῦ εἶναι ἐν χιλιάσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦμοὶ ἐξελεύσεται τοῦ εἶναι εἰς ἄρχοντα ἐν τῷ Ἰσραήλ καὶ αἱ ἔξοδοι αὐτοῦ ἀπ’ ἀρχῆς ἐξ ἡμερῶν αἰῶνος» (Μιχαίου εʹ 1). Ὁ ἀναμενόμενος ἦλθε.

τοῦ Μητροπολίτου Καισαριανῆς, Βύρωνος καὶ Ὑμηττοῦ Δανιὴ λ «Καί αὐτός προσδοκία ἐθνῶν».

(Γενέσεως μθʹ 10).

Ὅ ταν ὁπατριάρχης τῶν Ἰουδαίων Ἰακώβ ἐπρόκειτο νά πεθάνει κάλεσε τούς δώδεκα υἱούς του νά τούς εὐλογήσει καί νά τούς ἀναγγείλει τίθάσυνέβαινε σ’ αὐτούς καί τούς ἀπογόνους τους στό μέλλον.

Κατά τήν διήγηση τοῦ βιβλίου τῆς Γενέσεως τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης προσήρχοντο μέ τήν σειρά γεννήσεως τους οἱ υἱοίτου καί αὐτός προφήτευε γιά τόν καθένα χωριστά. Ἀπευθυνόμενος στόν τέταρτο υἱότου τόν Ἰούδα εἶπε μεταξύ ἄλλων τιμητικῶν καί καλῶν ἐξελίξεων γιά αὐτόν καί τούς ἀπογόνους του ὅτι: «Οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως ἂν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ καὶ αὐτὸς προσδοκίᾳ ἐθνῶν» (Γενέσεως μθʹ 10).

Δηλαδή: «Ἀπό τήν γενιά τοῦ Ἰούδα δέν θά λείψει ἄρχοντας καί κυβερνήτης ἀπό τούς ἀπογόνους του, μέχρι νάπραγματοποιηθοῦν τάπροορισμένα σ’ αὐτόν καί νά ἔλθει αὐτός πού ἀναμένουν οἱλαοί».

Γι’ Αὐτόν τόν ἀναμενόμενο πού εἶναι ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός λέχθηκαν πολλές προφητεῖες πού προανήγγειλαν γεγονότα τῆς ζωῆς Του ἤ τόν χαρακτήρα Του ἤ τό ἔργο καί τήν ἀποστολή Του.

Θά παραθέσουμε μερικές ἀπό αὐτές τίς προφητεῖες γιά τήν πνευματική οίκοδομή ὅσων ἐπιθυμοῦν νά διδαχθοῦν τήν μαρτυρία τῶν Γραφῶν γιά τό πρόσωπο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τά ἀφορώντα σ’ Αὐτόν.

• 1. Ὁπροφήτης Ἡσαΐας ἀνήγγελλε τόν ἀναμενόμενο Μεσσία, τήν ἐποχήτου καί τό ἔργο του μέ μιά θεόπνευστη προφητεία καταλήγοντας ὅτι: «ἐπ’ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσι καὶ ἔσται ἡ ἀνάπαυση αὐτοῦ τιμή» (ιαʹ 1-10).

Δηλαδή: «Τά ἔθνη θά ἐλπίζουν σ’ Αὐτόν καί κατοικία Του θά εἶναι ἡδόξα τοῦ Κυρίου».

Ἡπροφητεία αὐτή δείχνει τήν ἔντονη ἀναμονή πού θά ἔχουν οἱ ἄνθρωποι γιά τόν Μεσσία, συγχρόνως καί τήν ἐλπίδα τους σ’ Αὐτόν ἀλλά καί τήν θεία μεγαλειότητά Του.