Ἡ ἀνακεφαλαίωση αὐτὴ ἐνεργεῖται στὸν χρόνο καὶ συνιστᾶ τὴν προσφερομένη ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ σωτηρία καὶ ἀπολύτρωση ἀπὸ τὴν φθορὰ καὶ τὸν θάνατο. Ἡσυμμετοχήμας στὴν αἰώνια ζωὴ νοηματοδοτεῖτὸν χρόνο τῆς παρούσης ζωῆς μας, γίνεται γιὰ μᾶς τὸ πλήρωμα τῶν καιρῶν, ὁκαιρὸς τῆς σαρκώσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

Εὔλογα τίθεται τὸ ἐρώτημα ἐὰν ἐμεῖς ἀνήκουμε στὴν ἑνωμένη μὲ τὸν Χριστὸ ἀνθρωπότητα.

4. Ἡ ἐσχατολογικὴ προοπτικὴ τῆς παρούσης ζωῆς μας

Ἡχρυσὴ γλώσσα τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἅγιος πατέρας μας Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος μιὰ πρωτοχρονιάσυμβούλευε τοὺς πιστοὺς στὴν ἐποχήτου καὶ μᾶς σήμερα νὰ δίνουν ἐσχατολογικὴ προοπτικὴ στὴν ζωήτους μὲ τὰ ἑξῆς: «Αὐτὰ νὰ συλλογίζεσαι μὲ ἀφορμὴ τὶς νουμηνίες, αὐτὰ νὰ ἐνθυμῆσαι σὲ κάθε ἀλλαγὴ τῶν ἐτῶν: ἂς σκεπτόμαστε τὴν μέλλουσα κρίση, μήπως πεῖ κάποιος καὶ σὲ μᾶς αὐτὸ ποὺ ἐλέχθηκε ἀπὸ τὸν προφήτη στοὺς Ἰουδαίους: “τελείωσαν οἱ ἡμέρες τους στὴν ματαιότητα καὶ τὰ ἔτη τους αἰφνιδίως”»16. Εὔχομαι πατρικὰ νὰ διανύσουμε τὶς ἡμέρες τοῦ Νέου Ἔτους 2009 μὲ ἐμπιστοσύνη στὸν ἀληθινὸ καὶ ζωντανὸ Κύριο Λυτρωτὴ καὶ Σωτήρα μας κατὰ τὴν εὐχή «Σοὶ παρακατατιθέμεθα τὴν ζωὴν ἡμῶν ἅπασαν καὶ τὴν ἐλπίδα, Δέσποτα Φιλάνθρωπε».

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΘΕΟ ΜΑΣ

Μὲ ἑόρτιες εὐχές Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ Δανιήλ Πρὸς τὸν Ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν Πιστὸ Λαὸ ἅπαν τὸ πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας Ἀγαπητοίμου Πατέρες καὶ Ἀδελφοί «Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός»

(Ματθαίου αʹ 23)

«Ἐπέλαμψεν ἡμέρα χαρμόσυνος καὶ ἑορτὴ πανσεβάσμιος»

ἡτῶν Γενεθλίων τοῦ ΛυτρωτοῦκαίΣωτῆρος Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

ὲ τὴν ἐνανθρώπησή Του ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθε στὸν κόσμο πραγματοποιώντας «θαυμαστὰ πράγματα, βουλὴν ἀρχαίαν ἀληθινήν» ( Ἡσαΐου κεʹ 1), ἐκπληρώνοντας τὴν παλαιὰ προφητεία τῆς ἐλεύσεώς Του, ὅπως μαρτυρεῖ ὁ ἀπόστολος καὶ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος. οἱποταμοὶ καὶ πνεύσουν οἱ ἄνεμοι νὰ μὴ καταποντισθεῖ, διότι «ἔχει θεμελιωθεῖπάνω στὸν βράχο»9 «καὶ αὐτὸς ὁβράχος εἶναι ὁ Χριστός»10. Μὲ ἐμπιστοσύνη ὁπιστὸς ἀπευθύνεται στὸν Κύριο ζητώντας τὴν σωτηρία του:

«Σὲ σένα, Κύριε, ὕψωσα τὴν ψυχήμου, τὸν Θεόμου. Σὲ σένα στήριξα τὴν πεποίθησίμου. Μὴ μὲ ἀφήσεις ποτὲ νάντροπιαστῶ»11.

Ἡπεποίθηση, ὅτι ὁ Κύριος μας εἶναι ὁσοφὸς κυβερνήτης τῆς ζωῆς μας, διαλύει τὴν ἀβεβαιότητα καὶ τὴν ἀνασφάλεια ποὺ δημιουργοῦν οἱ ἀνθρώπινες ἀποτυχίες.

Ὁ Θεός «ποὺ ἔκανες ὅσα ὑπῆρχαν καὶ πρὶν ὑπάρξει χρόνος καὶ ὅσα συνέβηκαν κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ τὰ ἑπόμενα καὶ τὰ σημερινά. Σὺ ἔχεις σκεφθεῖ ἐπίσης καὶ ἔχεις σχεδιάσει καὶ ὅσα θὰ γίνουν στὸ μέλλον. Ὅλα, ὅσα σκέφθηκες Σὺ ἔγιναν καὶ πραγματοποιοῦνται»12, διέταξες, δηλαδὴ τακτοποίησες «ὅλα μὲ μέτρο καὶ ὑπολογισμὸ καὶ μὲ ζύγισμα»13. Ἀπὸ αὐτὰ ἐξάγεται, ὅτι ἡ ἀνθρώπινη ἱστορία δὲν ἐκτυλίσσεται σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους ἑνὸς τυφλοῦπεπρωμένου. Ἡ Ἐκκλησία δὲν δέχεται τὴν μηχανιστικὴ ἑρμηνεία τοῦ κόσμου καὶ τῆς ζωῆς.

3. Ὁχρόνος ἐξυπηρετεῖ τὸ μυστήριο τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ Ἀντίθετα στὴν ἀντίληψη, ὅτι τὰ πάντα ἐξελίσσονται στὴν τύχη ἡ ἁγία Γραφὴ διδάσκει ὅτι ὁκόσμος καὶ ἡ ἱστορία πορεύονται πρὸς ἕνα σκοπὸ κατὰ τὸ ἅγιο καὶ τέλειο θέλημα τοῦ Κυρίου. Αὐτὸ τὸ θεῖο σκοπὸ προσδιόρισε ὁ ἀπόστολος Παῦλος «ἔτσι ὁ Θεὸς θὰ βασιλέψει πλήρως πάνω σὲ ὅλα»14.

Αὐτὸς ὁσκοπὸς ἀποτελεῖ τὸ μυστήριο τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ«δηλαδὴ νὰ ἑνώσει ὅλα, οὐράνια καὶ ἐπίγεια, στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ»15. ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ 2009 ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ 2009 ΕΚ∆ΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ Α.Β.Ε.Ε., Τηλ.: 210 92 17 513 - www.eptalofos.gr «Σᾶς βεβαιώνω πὼς ὅσο ὑπάρχει ὁ κόσμος, ἕως τὴ συντέλειά του, δὲν θὰ πάψει νὰ ἰσχύει οὔτε ἕνα γιῶτα ἢ μία ὀξεῖα ἀπὸ τὸν νόμο»3. βʹ. Στὴν ἀγάπη Του γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔχει σκοπὸ τὴν σωτηρία τους.

«Ὁ Ὁποῖος θέλει νὰ σωθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ γνωρίσουν σὲ βάθος τὴν ἀλήθεια»4.

γʹ. Στὴν εὐνοϊκὴ μεσιτεία Του στὸν Ἐπουράνιο Θεὸ καὶ Πατέρα γιὰ μᾶς. «Ὁ Ἰησοῦς, ἐπειδὴ παραμένει αἰώνιος... μπορεῖ νὰ σώζει γιὰ πάντα ὅσους πλησιάζουν μέσῳ αὐτοῦ τὸν Θεό... καὶ νὰ μεσιτεύει γι’ αὐτούς»5. δʹ. Στὴν ἀπολυτρωτικὴ θυσία Του γιὰ τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας καὶ τὴν ἀποκατάστασή μας στὸν αἰώνιο πνευματικὸ κόσμο.

«Μὲ μία μόνο προσφορὰ ὁδήγησε στὴν τελειότητα γιὰ πάντα αὐτοὺς ποὺ ἐξαγνίστηκαν μὲ τὸ αἷμα Του» «εἶναι φανερὸ πὼς ὅπου ὑπάρχει συγχώρησι ἁμαρτιῶν δὲν χρειάζεται θυσία γι’ αὐτές»6.

εʹ. Σὲ ὅλες τὶς σωτήριες ἀποφάσεις Του.

«Θὰ κάνω ὅ,τι ἀπεφάσισα: καὶ ποιός θὰ ματαιώσει αὐτό;»7 στʹ. Στὴν κλήση Του για νὰ σωθοῦμε καὶ στὶς πλούσιες δωρεές Του. «Γιατὶ ὁ Θεὸς δὲν ἀνακαλεῖ τὶς δωρεές Του οὔτε τὴν κλήση Του»8. 2. Ὁ Κύριος εἶναι τὸ ἀκλόνητο στήριγμα τῆς ζωῆς μας Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀπογοητεύεται ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐμπιστεύτηκε καὶ στήριξε τὶς ἐλπίδες τῆς ζωῆς του ἢ ἀδικεῖται ἢ διώκεται, ὁ Κύριος τοῦ ὑποδεικνύει νὰ μὴν ἀπελπίζεται, ἀλλὰ νὰ στηρίζεται σ’ Αὐτὸν οἰκοδομώντας τὴν ζωή του ἐπὶ τὴν ἀσάλευτο πέτρα, ὥστε ὅταν κατεβεῖ ἡ βροχὴ καὶ ἔλθουν ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ 2009 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ ΒΥΡΩΝΟΣ ΚΑΙ ΥΜΗΤΤΟΥ ΜΗΝΥΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2008 Toῦ Μητροπολίτου Καισαριανῆς, Βύρωνος & Ὑμηττοῦ Δανιήλ 3. «Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται» (Ματθαίου εʹ 18). 4. «Ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Πρὸς Τιμόθεον Αʹ βʹ 4).

5. «Ὁ δὲ διὰ τὸ μένειν αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα... ὅθεν καὶ σῴζειν εἰς τὸ παντελὲς δύναται τοὺς προσερχομένους δι’ αὐτοῦ τῷ Θεῷ.. καὶ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ αὐτῶν» (πρὸς Ἑβραίους ζʹ 24-25).

6. «Μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους». «Ὅπου δὲ ἄφεσις τούτων, οὐκέτι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας» (πρὸς Ἑβραίους ιʹ 14, 18). 7. «Ποιήσω καὶ τίς ἀποστρέψει αὐτό;» ( Ἡσαΐου μγʹ 13).

8. «Ἀμεταμέλητα γὰρ τὰ χαρίσματα καὶ ἡ κλῆσις τοῦ Θεοῦ» (πρὸς Ρωμαίους ιαʹ 29).

9. «Τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν» (Ματθαίου ζʹ 25).

10. «Ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός» (πρὸς Κορινθίους Αʹ ιʹ 4). 11. «Πρός σε, Κύριε, ᾖρα τὴν ψυχήν μου, ὁ Θεός μου. ἐπὶ σοὶ πέποιθα: μὴ καταισχυνθείην» (Ψαλμὸς κδʹ (κεʹ) 24, 1-2).

12. «Ὃς ἐποίησε τὰ πρότερα ἐκείνων καὶ ἐκεῖνα καὶ τὰ μετέπειτα καὶ τὰ νῦν καὶ τὰ ἐπερχόμενα διενοήθη καὶ ἐγενήθησαν ἃ ἐνενοήθη» ( Ἰουδὶ θ θʹ 5). 13. «Πάντα μέτρῳ καὶ ἀριθμῷ καὶ σταθμῷ» (Σοφία Σολομῶντος ιαʹ 20). 14. «Ἵνα ᾖ ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν» (πρὸς Κορινθίους Αʹ ιεʹ 28). 15. «Ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν τῷ Χριστῷ, τὰ ἐπὶ τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, ἐν αὐτῷ» (πρὸς Ἐφεσίους αʹ 10).

16. «Ταῦτα ἀπὸ νουμηνίας φιλοσόφει, ταῦτα ἀπὸ τῆς περιόδου τῶν ἐνιαυτῶν ἀναμιμνήσκου: τῆς μελλούσης ἡμέρας ἀναλογιζώμεθα, μή ποτε καὶ πρὸς ἡμᾶς εἴπῃ τις ἐκεῖνο, τὸ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους εἰρημένον τῷ προφήτῃ: «Ἐξέλιπον ἐν ματαιότητι αἱ ἡμέραι αὐτῶν, καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν μετὰ σπουδῆς» (Λόγος ταῖς Καλάνδαις Ε.Π.Ε. τ. 31 σελ. 474 § 3).