ΠΡΟΛΟΓΟΣ T ὰς τελευταὶ ας ἡμέρας τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1922 ὡλοκληρώθη ἡ ἐκρίζωσις τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὴν Μικρὰ Ἀσία, ἡ ὁποία ὑπῆρξε γενέτειρα γῆ των ἐπὶ τρεῖς χιλιάδας καὶ πλέον ἔτη. Ὁ διωγμὸς ἐσφραγίσθη μὲ τὴν καταστροφὴν τῆς Σμύρνης τῆς πρωτευούσης τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ τὸν μαρτυρικὸν θάνατον τοῦ Μητροπολίτου καὶ Ποιμενάρχου της Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος κατεκρεουργήθη ὑπὸ φανατισθέντων Τούρκων. Ἐμεῖς ἐνθυμούμεθα τὰ γεγονότα, ἐνθυμούμεθα τὴν τραγωδίαν. Κλίνουμε μὲ εὐλάβεια τὸ γόνυ ψυχῆς καὶ σώματος εἰς τὴν θυσίαν τῶν πατέρων μας καὶ καταθέτουμε τὸ ταπεινὸ μνημόσυνό μας. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος κατέταξε μεταξὺ τῶν Ἁγίων τοὺς Μητροπολίτας καὶ Ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι ἐμαρτύρησαν κατὰ τὸν διωγμὸν τοῦ Χριστιανισμοῦ κατ’ ἐκείνην τήν περίοδον καὶ μαζὶ μ’ αὐτοὺς ὅλα τὰ θύματα. …
Ἀπὸ τὴν ἴδια σειρά
