διάβολος δὲν παύει νὰ πολεμεῖ καὶ νὰ καταδιώκει τοὺς μαθητὲς τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ συγκροτοῦν τὴν Ἐκκλησία. Μὲ κάθε τρόπο ἐπιδιώκει νὰ κλονίσει τὴν ἐμπιστοσύνη καὶ τὸν σεβασμὸ τῶν πιστῶν στὸν ἀληθινὸ καὶ ζῶντα Θεὸ καὶ σὲ ὅλες τὶς ἐνέργειές Του. Ἄλλους κλονίζει μὲ τὰ σκάνδαλα ποὺ ἐνσπείρει. Ἄλλους ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μὲ τὶς ἀμφιβολίες. Ἄλλους κάμπτει μὲ τοὺς πειρασμοὺς καὶ τὶς δοκιμασίες. Ἄλλων τὴν πίστη ξηραίνει «διότι ἔχουν ζῆλον Θεοῦ, ἀλλὰ χωρὶς τὴν σωστὴ γνώση»1. Ἄλλους δελεάζει μὲ τὰ πρόσκαιρα καὶ χαμαίζηλα. Ἄλλους ἀπελπίζει μὲ διώξεις καὶ ἀπειλές. Τοὺς ἀσταθεῖς καὶ μετέωρους στὴν πνευματικὴ ζωὴ κρημνίζει μὲ φόβους.
Ἕνα τέτοιο φόβο καλλιεργεῖ«ὁ ἀντίδικος ἡμῶν διάβολος» (Πέτρου Α´ ε´8) στὶς ἡμέρες μας μὲ τὰ ὄργανά του, ὅτι τάχα ὅσοι ἐκκλησιάζονται καὶ ὅσοι μεταλαμβάνουν τοῦ ἁγίου Σώματος καὶ τοῦ τιμίου Αἵματος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπειλοῦνται νὰ προσβληθοῦν ἀπὸ τὸν ἰὸ τῆς γρίππης καὶ νὰ νοσήσουν.
Ἐπειδὴ τὰ θέματα αὐτὰ ἀνάγονται στὴν «ἐν Χριστῷ» ζωή τῶν πιστῶν πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν μὲ τὰ κριτήρια τῆς ἐν ἁγίῳ Πνεύματι ζωῆς τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας. Γι’ αὐτὸ θὰ προστρέξουμε μὲ ἐμπιστοσύνη, ταπείνωση, ὑπακοὴ καὶ προσευχὴ στὴν ἁγία Γραφὴ γιὰ νὰ βροῦμε τοὺς κανόνες ποὺ ἀναφέρονται σ’ αὐτὰ τὰ θέματα.
«Κι ὅποιος ἔχει αὐτιά, ἂς ἀκούσει τί λέει τὸ ἅγιο Πνεῦμα στὶς Ἐκκλησίες»2, δηλαδὴ στοὺς πιστούς. 1. Γιὰ τὸ θέμα τῆς θείας Μεταλήψεως τοῦ ἁγίου Σώματος καὶ τοῦ τιμίου Αἵματος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐμεῖς πιστεύουμε καὶ ὁμολογοῦμε ὅσα ἐδίδαξε ὁ Κύριος γιὰ αὐτή:
«Ἐκεῖνος ποὺ τρώει τὴν σάρκα μου καὶ πίνει τὸ αἷμα μου εἶναι ἑνωμένος μαζίμου, κι ἐγὼ μ’ αὐτόν»3. Συνεπῶς ὅταν μεταλαμβάνουμε ἑνωνόμαστε μὲ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ Ἐκεῖνος μᾶς μεταδίδει ζωή, ἀθανασία, ἀφθαρσία, ἁγιότητα καὶ θεραπεία, ὅπως ἀναφέρουν οἱσχετικὲς εὐχὲς τῆς θείας Λειτουργίας.
Σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς εὐχὲς τῆς ἀκολουθίας τῆς θείας Μεταλήψεως παρακαλοῦμε τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς ἑξῆς:
«Δέσποτα φιλάνθρωπε, ὁ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανών τε καὶ ἀναστάς, καὶ χαρισάμενος ἡμῖν τὰ φρικτὰ ταῦτα καὶ ζωοποιά Σου Μυστήρια, ἐπ’ εὐεργεσίᾳκαὶ ἁγιασμῷτῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡμῶν, δὸς γενέσθαι ταῦτα κ ἀμοὶ εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καὶ σώματος, εἰς ἀποτροπὴν παντὸς ἐναντίου... ». Κοινωνοῦμε τῶν ἀχράντων Μυστηρίων μὲ σκοπὸ τὴν εὐεργεσία καὶ τὸν ἁγιασμὸ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων μας καὶ τὴν ἀποτροπὴ κάθε κινουμένης ἐναντίον μας δυνάμεως.
Ὁ Χριστὸς μᾶς εὐεργετεῖ, δὲν μᾶς βλάπτει, δὲν μᾶς σκοτώνει.
2. Ὅταν ὁ Κύριός μας ἐδίδαξε στὴν συναγωγὴ τῆς Καρπεναούμ, ὅτι οἱμαθητές Του πρέπει νὰ τρῶνε τὴν σάρκα Του καὶ νὰ πίνουν τὸ αἷμα Του, πολλοὶ δυσανασχέτησαν. Τότε ὁ Κύριος ἐξήγησε, ὅτι «τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτὸ ποὺ δίνει ζωή· τὰ ἀνθρώπινα δὲν ὠφελοῦν σὲ τίποτα. Τὰ λόγια ποὺ σᾶς εἶπα ἐγὼ εἶναι πνεῦμα καὶ ζωή»4.
Ἑπομένως οἱ μαθητὲς τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὀφείλουν νὰ ἀποδέχονται τοὺς λόγους καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ ἔχουν ζωή.
Ἀπὸ τοὺς λόγους αὐτοὺς συνάγεται, ὅτι τὰ Μυστήρια τοῦ Θεοῦ δὲν ἐπιδέχονται ἔρευνα μὲ ἐπιστημονικὲς μεθόδους. Ἡ ἐπιστήμη ἀδυνατεῖ νὰ κατασκευάσει Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ, ἀδυνατεῖ νὰ ἐρευνήσει καὶ νὰ ἀποδείξει τὶς συνέπειες τῆς θείας Μεταλήψεως, ἀδυνατεῖ νὰ εἰσχωρήσει στὴν θεία ἐνέργεια καὶ νὰ τὴν ἀναλύσει. Ἡ θεία Μετάληψη ὑπερβαίνει τὴν ἀνθρώπινη λογικὴ καὶ διανοίγει λυτρωτικὰ τὸν ὁρίζοντα τῆς ὑπάρξεώς μας στὴν αἰωνιότητα.
3. Ὁ ἀναστημένος Κύριός μας ἔδωσε ἐντολὴ στοὺς μαθητὲς καὶ ἀποστόλους Του νὰ κηρύξουν τὸ Εὐαγγέλιο καὶ νὰ βαπτίσουν ὅσους πιστέψουν στὸ ὄνομα τῆς ἁγίας Τριάδος ἀναφέροντας ὅτι «σ’ ἐκείνους ποὺ θὰ πιστέψουν, θὰ συμβοῦν αὐτὰ τὰ ὑπερφυσικὰ σημάδια. Μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματός μου θὰ διώχνουν δαιμόνια, θὰ ὁμιλήσουν νέες γλῶσσες, καὶ ἂν πιάνουν φίδια στὰ χέρια τους ἢ πίνουν κάποιο θανατηφόρο δηλητήριο, δὲν θὰ παθαίνουν τίποτε· θὰ βάζουν τὰ χέρια τους ἐπάνω στοὺς ἀρρώστους καὶ θὰ τοὺς θεραπεύουν»5.
Αὐτὴ τὴν μεγαλύτερη, αὐθεντικότερη καὶ ἐγκυρότερη διαβεβαίωση μᾶς ἔδωσε ὁ Κύριός μας γιὰ νὰ μᾶς στηρίξει ἀπὸ τέτοιους φόβους, ποὺ ἐγνώριζε ὅτι θὰ προκύψουν στὴν πνευματικὴ ζωήμας.
4. Ὁ κοινὸς ἄρτος καὶ ὁκοινὸς οἶνος μεταβάλλονται στὴν θεία Λειτουργία μὲ τὴν ἐνέργεια τοῦ ἁγίου Πνεύματος σὲ ἅγιο Σῶμα καὶ τίμιο Αἷμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Στὶς εὐχὲς τῆς θείας Λειτουργίας μετὰ τὴν μεταβολήτους ὁ ἄρτος καὶ ὁ οἶνος ἀναφέρονται ὡς ἄχραντα μυστήρια. Ἄχραντος εἶναι ὁ ἀμόλυντος, αὐτὸς ποὺ δὲν μολύνεται ἀπὸ ὁ,τιδήποτε. Συνεπῶς καὶ μὲ τὴν ὀνομασία τους ἡ Ἐκκλησία ἀποκλείει κάθε ἐνδεχόμενο τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου μας νὰ εἶναι μολυσμένο ἀπὸ τὴν ματαιότητα, τὴν φθορά, τὴν ἀσθένεια καὶ τὸν θάνατο. 5.