Πρόλογος ^O Κύριός μας ἀπαιτεῖ ἀπὸ τοὺς μαθητές Του ὁλοκληρωτικὴ ἀφοσίωση, ἀγάπη τέλεια μέχρι τὴν προσφορὰ τῆς ζωῆς τους γιὰ Ἐκεῖνον. Δὲν ἀναπαύεται σὲ μοιρασμένες καρδιὲς καὶ διχασμένες συμπεριφορὲς ποὺ ἀμφιταλαντεύονται ἀνάμεσα σὲ Αὐτὸν καὶ σὲ κάτι ἄλλο κατὰ τὴν σύστασή Του: «Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει· οὐ δύνασθε Θεῶ δουλεύειν καὶ μαμωνᾶ» (Ματθαίου στʹ 24). Ἡ ὁλοκληρωτικὴ ἀφοσίωση σ’ Αὐτόν «ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου» (Λουκᾶ ιʹ 27) ἐκφράζεται μὲ τὴν μαρτυρία καὶ τὸ μαρτύριο. Ἡ διακονία τῆς μαρτυρίας καὶ ἡ θυσία τῆς ζωῆς τῆς ἁμαρτίας καταξιώνει τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο κατὰ τὸν λόγο τοῦ Κυρίου «ὃς γὰρ ἂν θέλη τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέση τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ …
Ἀπὸ τὴν ἴδια σειρά
