Ἰησοῦς ὁ ἀπὸ Ναζαρέτ

9 Πρόλογος «Αὗται αἱ γραφαί εἶναι αἱ μαρτυροῦσαι περί Ἐμοῦ» Ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι τό Ἄλφα καί τό Ὠμέγα τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Αὐτός εἶναι διαρκῶς τό θέμα τῶν ἱερῶν σελίδων, πού ἀπ’ τήν ἀρχή ὡς τό τέλος μαρτυροῦν γι’ Αὐτόν. Στήν δημιουργία τοῦ κόσμου Τόν διακρίνουμε σάν ἕνα ἀπό τά πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἔπειτα παίρνουμε μιά ἰδέα γι’ Αὐτόν στήν ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ πρός τούς Πρωτοπλάστους περί τοῦ σπέρματος τῆς γυναίκας. Τόν βλέπουμε νά εἰκονίζεται στήν Κιβωτό τοῦ Νῶε. Περπατᾶμε μέ τόν Ἀβραάμ, καθώς βλέπει τήν ἡμέρα τοῦ Μεσσία. Κατοικοῦμε στίς σκηνές τοῦ Ἰσαάκ καί τοῦ Ἰακώβ. Τρεφόμαστε ἀπό τήν ἐπαγγελία τῆς Χάρης. Ἀκοῦμε τόν σεβάσμιο Ἰακώβ νά ὁμιλεῖ γιά τόν Σηλώ (Γενέσεως μθ΄, 16). Στούς πολυάριθμους τύπους τοῦ Νόμου βλέπουμε νά προεικονίζεται ὁ Λυτρωτής πολλές φορές. Προφῆτες καί Βασιλεῖς, Ἱερεῖς καί Κήρυκες ὅλοι βλέπουν πρός μία κατεύθυνση, στέκονται ὅλοι …