ΕΜΠΟΡΟΙ ΠΙΣΤΕΩΣ

Τοῦ Μητροπολίτου

Καισαριανῆς, Βύρωνος & Ὑμηττοῦ

Δ α ν ι ή λ

E ἶναι γνωστή ἡ ἀπειλή ἐκ τῶν ὁλοκληρωτικῶν παραθρησκευτικῶν ὁμάδων καί ὀργανώσεων κυρίως κατά τῆς νεολαίας. Ἕνας μακρύς κατάλογος συγκλονιστικῶν γεγονότων τῶν τριῶν τελευταίων δεκαετιῶν τοῦ παρελθόντος αἰῶνος δείχνει καί τό μέγεθος τῆς ἀπειλῆς ἀλλά καί τό μέγεθος τῆς ἐξαπατήσεως ὅσων ἐστήριξαν τίς ἐλπίδες τους σέ ἐμπόρους πίστεως εἴτε γιά νά λύσουν ὑπαρξιακά προβλήματά τους, εἴτε γιά νά ἐπιτύχουν διάφορους προσωπικούς στόχους, εἴτε γιά νά ἀναζητήσουν τήν ἀλήθεια τῆς ζωῆς. Πολλοί ἀπό αὐτούς πού παγιδεύθηκαν χάθηκαν. Ἐλάχιστοι μπόρεσαν νά ἐλευθερωθοῦν ἀπό τήν πνευματική αἰχμαλωσία καί βγῆκαν ἀπό τίς ὁλοκληρωτικές αὐτές ὀργανώσεις τραυματισμένοι καί συνέχισαν τήν ζωή τους μέ ὀδυνηρές ἐμπειρίες. Οἱ παγίδες στρατολογήσεως ὀπαδῶν εἶναι καλοστημένες καί ἀδιόρατες στήν ἀρχή. Ὅταν ὁ νέος ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ἔμπλεξε, συνήθως εἶναι πλέον ἀργά. Ἤδη ἔχει χάσει πολλά. Ἤδη ἔχει πληρώσει πολλά.

Γιά νά ἀποφύγετε ἕνα τέτοιο δυσάρεστο καί ἐπιζήμιο μπλέξιμο προσέξτε τά ἀκόλουθα χαρακτηριστικά γνωρίσματα τῶν ὁλοκληρωτικῶν παραθρησκευτικῶν ὀργανώσεων γιατί σ’ αὐτά ἀκριβῶς ὑπάρχει ἡ θανάσιμη παγίδα τῆς αἰχμαλωσίας σας σ’ αὐτές:

Ἡ ἀπολυτοποίηση τοῦ ἡγέτου ἢ τῆς συλλογικῆς ἡγεσίας. Τό πρῶτο πού μαθαίνει ἕνας πρόσφατα στρατολογημένος ὀπαδός μιᾶς τέτοιας ὀργανώσεως εἶναι ἡ τυφλή ἐμπιστοσύνη καί ἀπόλυτη ὑποταγή στόν ἀρχηγό ἢ στήν ἡγεσία, ὅπου ὑπάρχει συλλογική ἡγεσία. Δέν ἐπιτρέπεται κριτική καί πολύ περισσότερο ἀντίλογος γιά τίς ἀποφάσεις καί τίς ἐντολές πού δίδονται. Ὁ ἀρχηγός ἔχει περιβληθεῖ τό κῦρος τῆς ἀλάθητης αὐθεντίας. Εἶναι ὁ ἀρχηγός, ὁ δάσκαλος, ὁ Θεός. Ὁ ὀπαδός ὑποχρεώνεται νά ἐκτελεῖ τίς ἐντολές τῆς ὀργανώσεως χωρίς νά τίς ἐπεξεργάζεται, νά τίς συζητεῖ, νά τίς ἀναλύει.

Μιά τέτοια συμπεριφορά θεωρεῖται ἀσέβεια ἀκόμη καί ἀνταρσία κατά τῆς ὀργανώσεως καί τοῦ ἀρχηγοῦ. Στήν οὐσία πρόκειται γιά θεοποίησι τοῦ ἀρχηγοῦ ἢ τῆς ἡγεσίας.

Ἡ σώζουσα συνταγή. Ἡ κάθε μιά ἀπό αὐτές τίς ὀργανώσεις διαφημίζει, ὅτι γνωρίζει καί διαθέτει τήν μοναδική συνταγή γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, τήν ἐπίλυση τῶν προβλημάτων, προσωπικῶν μέχρι καί παγκοσμίων. Παρουσιάζει μέ ἔντονο τρόπο τά δῆθεν ἀποτελέσματα τῶν μεθόδων καί τῶν πρακτικῶν της, ὥστε νά καμφθεῖ ἡ ἐνδεχομένη ἐπιφυλακτικότητα τῶν ὑποψηφίων θυμάτων της καί νά πιστέψουν, ὅτι πράγματι ἀνακάλυψαν κάτι πολύ σπουδαῖο καί μοναδικό.

Ἀπό τήν στιγμή πού ὁ ὑποψήφιος ὀπαδός πιστέψει κάτι τέτοιο θά πρέπει νά ξέρει, ὅτι οὐσιαστικά εὑρίσκεται σέ αἰχμαλωσία καί ὅτι θά τοῦ ζητήσουν τά πάντα προκειμένου νά γίνει κάτοχος αὐτῆς τῆς μοναδικῆς σώζουσας συνταγῆς. Κι ὅταν λέμε τά πάντα ἐννοοῦμε τά πάντα.

Πολλοί νέοι ἔχασαν τίς σπουδές τους, τήν οἰκογένειά τους, τούς φίλους τους, τήν περιουσία τους, τόν χρόνο τους γιά νά πιστέψουν σέ μιά οὐτοπία. Ὑπηρέτης ἑνός μεγάλου σκοποῦ ἢ ἔργου. Πολλοί ἄνθρωποι καί μάλιστα νέοι εἶναι εὐαίσθητοι καί πρόθυμοι νά προσφέρουν ὑπηρεσίες καί νά ἀφιερωθοῦν σέ μιά ὀργάνωσι πού ὑπηρετεῖ ἕνα πολύ μεγάλο σκοπό, οἰκουμενικό.

Ἐκεῖνο ὅμως πού κάνουν ἀφοῦ στρατολογηθοῦν καί ἐνταχθοῦν στήν ὀργάνωσι, εἶναι νά ὑπηρετοῦν καί νά εἶναι ὄργανα γιά τήν προώθησι ἄλλων στόχων καί συμφερόντων, πού ἀποκρύπτονται ἐπιμελῶς ἀπό τήν ὀργάνωσι. Προσοχή λοιπόν στίς ὀργανώσεις μέ τήν φανταχτερή βιτρίνα. Δυστυχῶς στά ἐνδότερα ὑπάρχει ἐκμετάλλευσι καί ἀπανθρωπιά. Ἡ ὁμάδα. Ἔχει λεχθεῖ καί εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι κοινωνικό ὄν. Ἡ ἐπικοινωνία, ἡ φιλία, ἡ συντροφικότητα, τό ἐνδιαφέρον τῶν ἄλλων γιά μᾶς εἶναι ἀκριβά ἀγαθά, πού ὅλοι ἐπιθυμοῦμε νά ἔχουμε καί νά ἀπολαμβάνουμε. Ὅταν δέν τά ἔχουμε, μπορεῖ νά παγιδευθοῦμε σέ μιά ὁλοκληρωτική ὀργάνωσι, ἡ ὁποία ἔχει ἐπισημάνει αὐτό τό κενό καί αὐτή τήν ἀνάγκη μας. Μᾶς προσφέρει ὅλα αὐτά ἐντάσσοντάς μας στήν ὁμάδα τῶν ὀπαδῶν, ὁπότε καί ἐμεῖς ἀρχίζουμε νά αἰσθανόμαστε ὅτι ἀνήκουμε κάπου καί κάποιοι μᾶς προσέχουν καί μᾶς θεωροῦν σημαντικούς. Αὐτό ὅμως ὅπως ἔχουν δείξει οἱ περιπτώσεις τῶν θυμάτων εἶναι μιά ἀπάτη. Ἡ ὀργάνωσι θά ζητήσει ἀνταλλάγματα καί μάλιστα πολύ ἀκριβά γιά μᾶς. Θά μᾶς πουλήσει τήν φιλία καί τούς φίλους πολύ ἀκριβά. Οἱ ὀργανώσεις αὐτές καλλιεργοῦν αὐτή τήν αἴσθησι τῆς δυνατῆς ὁμάδας. Πολύ συχνά ἀναφέρουν, ὅτι ὁ τάδε καί ἡ τάδε προσωπικότης εἶναι μαζί μας, ὅτι ὑπάρχουν τόσοι ὀπαδοί ἐκεῖ. Ὁ νέος κολακεύεται πού ἀνήκει σέ μιά τέτοια παγκόσμια ὀργάνωσι μέ κῦρος, ἰσχύ, διάσημους φίλους. Φαντάζεται τό μέλλον του ἐξασφαλισμένο. Νοιώθει ἀσφαλής καί σίγουρος. Δέν εἶναι πάρα ἕνας οἰκτρά ἐξαπατημένος, πού κανείς δέν ἐνδιαφέρεται γι’ αὐτόν μέσα στήν ὀργάνωσι, πού τόν ἔχουν κοντά τους ὅσο τούς εἶναι χρήσιμος καί δουλεύει γιά τήν ὀργάνωσι καί πού ὅταν ἀρρωστήσει θά τόν στείλουν στό σπίτι του νά θεραπευθεῖ. Καί καλά νά εἶναι τό σπίτι του κοντά. Ἄν ἔχει φύγει μακρυά καί ἔχει χαθεῖ τότε τά πράγματα εἶναι τραγικά. Θά πεθάνει μόνος καί ἔρημος.

Τό ἰσχυρό τελετουργικό.